„>Bandyta co do zasady nie ma ochoty stanąć przed sądem – a nieustanne prawo “secesji” spod każdego imperium czyniłoby go bezkarnym. Inaczej tego problemu nie udało się do tej pory cywilizowanej części ludzkości rozwiązać.”
::::::::::::::::::::::
-Jeżeli prywatne organa ścigania dostajają zapłatę proporcjonalnie do szybkości z jaką odnajdą oskarżonego/przestępcę to mają silną motywacje do ścigania i odnalezienia go jak najszybciej. Firma chę zysku i gówno ją obchodzi prawo jakieś „secesji”.
-Jeżeli państwowe organa ścigania dostają stałą pensję i sporadyczną premię to nie mają motywacji by szybko odnaleźć oskarżonego/przestępcę bo za pojedyńcze sprawy nie zostaną sowicie wynagrodzeni. Przestępca zawsze może się schronić w jakimś kraju gdzie nie ma ekstradycji i wtedy państwowe oragana ścigania są bezradne.

„Jestem także przeciwnikiem systemu refundacji leków, poza związanymi z rzadkimi schorzeniami o przewlekłym i śmiertelnym charakterze.”
::::::::::::::::::
ja jako 100% anarcho-kapitalista jestem przeciwnikiem jakiejkolwiek refundacji czegokolwiek przez państwo i inne ośrodki przymusu. Od kupywania leków są chorzy, a jezeli ich nie stać, to niech zgłaszają się do fundacji i innych dobrowolnych stowarzyszeń pomocy lub do bogatych ludzi.

„CO do przymusowej izolacji – kto miałby ją wyegzekwować? Czynnik społeczny znów wchodzi do gry;)”
::::::::::::::::::::::::::
Społeczeństwo anarcho-kapitalistów nie toleruje
przestępców i robi wszystko by przestępcę zneutralizować- zapłaci prywatnym firmom ścigającym i zapłaci prywatnym sądom by mieć spokój i bronić swojej wolności. Oczywiście może dojść do samosądów i dobrze. Społeczeństwo anarcho-kapitalistyczne nie zabije człowieka który nie narusza ich wolności. Społeczeństwo preferuje pokojowe rozwiązania. Anarcho-kapitaliści nie chcą fali przemocy i masowego rozlewu krwi, który obudziłby socjalistyczne idee które by groziły powstaniem lewiatana(państwa, mafii itd.).

„>Na przykład okres zanim Irlandia została podbita przez Anglię albo Islandia albo “Dziki Zachód”. Wszędzie tam ludzie świetnie radzili sobie bez państwowej policji czy sądów.

Pomijając dylemat podbicia (bo jak widać, państwo było efektywniejsze w ekspansji;), to naprawdę szaleństwa młodego Friedmana są mało odkrywcze.”
:::::::::::::::::::::
ciekawe czy jakiekolwiek państwo chciałoby podbijać 38mln społeczeństwo anarcho-kapitalistyczne, w którym każdy ma broń palną w tym ckm-y i rkm-y ,a każde osiedle ma min. 1 czołg i kilka ręcznych wyrzutni rakiet, a każde większe miasto ma lotnictwo i różnej maści rakiety (nawet między-kontynentalne) oczywiście część z głowicami nuklearnymi.
Każdy człownek tego 38mln społeczeństwa a-kap
wie czym jest 100% wolność i socjalistyczne państwo, które jest agresorem ,więc każdy a-kap będzie walczył z agresorem całym swym serce i nigdy żywy sie nie podda socjalizmowi.

Mimo ,że przeżywam ostatni ciężką depresję to jednak zawsze mam siły by walczyć z socjalistycznymi poglądami!!

„Ale to niczego nie dowodzi i jest sprzeczne z faktami”.

Miażdżący kontrargument;) Tzn. z którymi faktami jest sprzeczne? Z tymi, że w cywilizowanej części świata przyjęto model sądownictwa jako zespołu instytucji publicznych/arbitrów powołanych do egzekwowania powszechnie na danym terotorium obowiązującego prawa?

„To trzeba przeprogramować ludzką naturę”

Właśnie po to powołuje się sądownictwo państwowe, aby uniknąć pokusy inżynierii społecznej lub innych tego typu marksistowskich eksperymentów. Znając naturę ludzką cywilizacja wypracowała metody okiełznania (oczywiście, nigdy do końca) tych najgroźniejszych jej elementów, o których Pan wspomniał.

Prawo Kopernika znam. I jak widać, sądownictwo państwowe nie wypiera z obiegu „prywatnego”.
Co do tzw. służby zdrowia – jestem zwolennikiem prywatyzacji placówek z bardzo wąskim systemem przymusowych ubezpieczeń dla zachowania spokoju społecznego (szczególnie w pierwszej fazie takiej reformy).
Jestem także przeciwnikiem systemu refundacji leków, poza związanymi z rzadkimi schorzeniami o przewlekłym i śmiertelnym charakterze.

„Cóż, ostracyzm społeczny, izolacja.. jest wiele sposobów”.

W zasadzie tej żenady nie powinno się komentować, ale pozostańmy w poetyce polemiki…

Otóż, hmm, sam „ostracyzm” bywa wysoce nieskuteczną metodą represji. Zgodzi się Pan?

CO do przymusowej izolacji – kto miałby ją wyegzekwować? Czynnik społeczny znów wchodzi do gry;)

„Na przykład okres zanim Irlandia została podbita przez Anglię albo Islandia albo “Dziki Zachód”. Wszędzie tam ludzie świetnie radzili sobie bez państwowej policji czy sądów.”

Pomijając dylemat podbicia (bo jak widać, państwo było efektywniejsze w ekspansji;), to naprawdę szaleństwa młodego Friedmana są mało odkrywcze.

Ale to niczego nie dowodzi i jest sprzeczne z faktami.

>Aby ustawić te instytucje niejako “na zewnątrz” konfliktu interesów należy ustanowić je jako publiczne, a więc niezależne od indywidualnych roszczeń (krótko: żadna ze stron konfliktu nie może mieć monopolu na sędziego).

To trzeba przeprogramować ludzką naturę, która chce dla siebie jak najwięcej.

>Taki system doskonale sobie radzi, jeżeli uzupełnia go np. sądownictwo polubowne, arbitrażowe oraz prywatne agencje zwalczania przestępczości. Ale walor obiektywizmu w przypadku braku porozumienia stron co do sposobu rozwiązania konfliktu może mieć TYLKO sąd państwowy (z wszystkimi niedoskonałościami takiej konstrukcji, bytów doskonałych nie ma).

Słyszałeś o prawie Kopernika-Greshama?
Zastosuj je do powyższego przykładu i zobacz co Ci wyjdzie.
No i dlaczego państwowe lecznictwo nie jest najlepsze, oczywiście dopełnione prywantnymi klinikami, ale ceny za usługi i leki muszą być ustalane odgórnie, żeby „nie było konfliktu interesów”? ;))

>Bandyta co do zasady nie ma ochoty stanąć przed sądem – a nieustanne prawo “secesji” spod każdego imperium czyniłoby go bezkarnym. Inaczej tego problemu nie udało się do tej pory cywilizowanej części ludzkości rozwiązać.

Cóż, ostracyzm społeczny, izolacja.. jest wiele sposobów, ale trzeba znać choć trochę historie ludzkości, by móc o tym orzekać. Na przykład okres zanim Irlandia została podbita przez Anglię albo Islandia albo „Dziki Zachód”. Wszędzie tam ludzie świetnie radzili sobie bez państwowej policji czy sądów.

>Co do anarchizmu jako idei. Ma ona bardzo ważne i pożyteczne zadanie w postaci nieustannej weryfikacji tego, co wyrabia państwo. Jednak jako pomysł na organizację społeczną jest absurdem. Albo inaczej – trwałe zaprowadzenie anarchii wymagałoby….despotyzmu:)

Udowodnij, ale tym razem, z łaski swojej, poprzyj dowodami!

Dokładnie tak samo możliwy jak bezkarne zamordowanie kilku osób. Odnośmy się jednak do sytuacji zgodnych ze współczesnym prawem.

Jasne, że możliwa jest taka „konfiguracja”. I wtedy wchodzą w grę właśnie np. służebności. Kwestie geodezyjne mają charakter „prewencyjny”, ale różne rzeczy się pojawiają w rzeczywistości.

To czemu takie „potworki” istnieją?? Sam znam taki jeden przypadek w Krakowie. Z tym „nie ma możliwości” to bym uważał.

socjalizm i chwasty nieplewionych umysłów

„Dlaczego tylko większość, a resztę (w zamyśle sądownictwo czy policje) już tak?
Proszę podać choć jeden logiczny i rzeczowy argument. ;) ”

Z prostej przyczyny. Otóż nie stworzono lepszego mechanizmu dla wymierzania sankcji za nieprzestrzeganie prawa niż państwowy wymiar sprawiedliwości i organy ścigania (czyli część władzy wykonawczej). Aby ustawić te instytucje niejako „na zewnątrz” konfliktu interesów należy ustanowić je jako publiczne, a więc niezależne od indywidualnych roszczeń (krótko: żadna ze stron konfliktu nie może mieć monopolu na sędziego). Taki system doskonale sobie radzi, jeżeli uzupełnia go np. sądownictwo polubowne, arbitrażowe oraz prywatne agencje zwalczania przestępczości. Ale walor obiektywizmu w przypadku braku porozumienia stron co do sposobu rozwiązania konfliktu może mieć TYLKO sąd państwowy (z wszystkimi niedoskonałościami takiej konstrukcji, bytów doskonałych nie ma). Bandyta co do zasady nie ma ochoty stanąć przed sądem – a nieustanne prawo „secesji” spod każdego imperium czyniłoby go bezkarnym. Inaczej tego problemu nie udało się do tej pory cywilizowanej części ludzkości rozwiązać.

Co do anarchizmu jako idei. Ma ona bardzo ważne i pożyteczne zadanie w postaci nieustannej weryfikacji tego, co wyrabia państwo. Jednak jako pomysł na organizację społeczną jest absurdem. Albo inaczej – trwałe zaprowadzenie anarchii wymagałoby….despotyzmu:)

Kwestia dróg:

W obecnym stanie prawnym drogi są zarówno (w sensie własnościowym i zarządczym) prywatne, samorządowe, jak i państwowe.
Koncentrując się na państwowych – pytanie jest niewłaściwie postawione. Nie ma pytania „jakie powinny być?”. Po prostu ukształtowana spontanicznie przestrzeń (wskutek działalności i osób prywatnych i państwa) determinuje podział dróg. Imperium państwa działa tu jak „inkubator” dla własnosci prywatnej, chroni ją i sankcjonuje (z całym dobrym, ale i bandyckim ładunkiem prawnym na przestrzeni wieków).

Służba zdrowia.

W zasadzie na ten temat powiedziano już prawie wszystko. Wydaje się, że akcent przesuwa się po wielu wielu latach w stronę odwrotu od kolektywnego spojrzenia na tę dziedzinę życia społecznego. Tylko się z tego cieszyć. Biorąc pod uwagę polskie realia można by było ryzykować model minimalnych ubezpieczeń obowiązkowych uzupełnianych wachlarzem ubezpieczeń prywatnych. Do tego potrzeba chwili/momentu powyborczego i silnego zaplecza politycznego dla prywatyzacji ok. 80 % obecnego molocha państwowego (i samorządowego).

Owszem, nie mieszajmy hipokrytów ze zdrowym rozsądkiem (anarchizmem).

Liberalizm skompromitował się już dawno. Sam się podkładając socjalistom.

Dlaczego tylko większość, a resztę (w zamyśle sądownictwo czy policje) już tak?

Proszę podać choć jeden logiczny i rzeczowy argument. ;)

„Dlaczego tylko tak? W ogóle uważam, że trzeba być konsekwentnym w swych poglądach i państwu oddać caluteńką władze nad wszystkimi ludzkimi działaniami!”

To prawda, należy być konsekwentnym w swych poglądach. Dlatego też warto konsekwentnie powtarzać, że utopia jest utopią. Zarówno świat pozbawiony organizacji państwowej, jak i świat w większości/całkowicie zdominowany przez państwo (i centralne planowanie). Zostaje więc krytyczna analiza działalności państwa w wielu obszarach, jego ograniczanie oraz podawanie rzeczowych argumentów.
Państwo, poprzez system prawa stanowionego, „koordynuje” bardzo wiele dziedzin. Większość niepotrzebnie. I nie ma jednej dobrej i wyczerpującej listy. Reakcja jest często post factum. Co do „zdrowia” – tu problem polega na strukturze własnościowej placówek i systemie finansowania (poza prawem medycznym żadna szczegółowa regulacja w zasadzie nie jest potrzebna). W przeciwieństwie do zagrożenia w formie np. planetoidy, gdzie konieczna technika militarna znalazłaby finansowanie i prywatne i państwowe.

Równie dobrze można powiedzieć, że państwo „powinno” koordynować szkoły czy szpitale, bo edukacja i zdrowie służą „interesowi narodu”. :>

Dlaczego tylko tak? W ogóle uważam, że trzeba być konsekwentnym w swych poglądach i państwu oddać caluteńką władze nad wszystkimi ludzkimi działaniami!

Dla „dobra wszystkich” oczywiście.

A czego się nie da od razy lub co będzie wciąż się wymykało, to z tym się będzie „walczyło”.

Dlaczego to mi przypomina aktualną sytuacje systemu państwowego!?

Ad.1

Niedoskonały, ale dość dobry obowiązujący KRiO plus KK dość dokładnie określają granice władzy rodzicielskiej i ochrony godności istoty nie w pełni decydującej za siebie (z przyczyn obiektywnych) – jak np. dziecko.

Ad.2

Państwo powinno w ograniczonym zakresie bezpośrednio koordynować, ale przede wszystkim stymulować (nielubiane słowo) takie badania, np. poprzez system dotacji i grantów. W interesie ogółu społeczeństwa. Jeżeli w ogóle do czegoś państwa potrzebujemy, to właśnie do takiego „skanalizowania” wysiłku zbiorowego na rzecz uratowania gatunku.

Ad.3
????? Instytucja służebności gruntowej ustanawianej drogą sądową istnieje od czasów rzymskich. Za co ta nagroda?

Ad.4

Osoby „psychiczne” (czy to formułował nierozgarnięty 16-latek?), czyli psychicznie chore MAJĄ wszelkie prawa osób zdrowych do momentu, w którym w sposób niezależny od siebie nie zaczynają zagrażać integralności cielesnej swojej i innych. To dość oczywiste, że ochrona życia i wolności jednostek wymaga reakcji czynnika zewnętrznego (możliwie obiektywnego, tj. sądu) w sytuacji, gdy jakaś jednostka stanowi ewidentne zagrożenia. Istnieje szeroka regulacja ustawowa, obowiązuje, warto poznać.

Może z wyjątkiem tej „władzy rodzicielskiej”, a konkretniej, kiedy człowiek zawłaszcza siebie, bo sami rodzice nie mają władzy nad dzieckiem, co najwyżej prawo do opieki nad nim.

Oczywiście na wszystkie pozostałe pytania odpowiedzi są jednoznaczne, choć niekonkretne, gdyż wolny rynek, gdyby powstał, byłby nieprzewidywalny. Dlatego wiemy, że wykrywanie meteorów w kosmosie byłoby opłacalne, o ile ludzie czuliby taką potrzebne i z pewnością taka prywatna agencja, firma czy instytut byłby znacznie wydajniejszy w tym, co robi.

Sprawa z prawem własności – kurczę, wszakże tamto pytanie z sąsiadem jest tak cholernie „wydumane”, że po prostu nie warto się nad nim rozwodzić.

A o pytanie ludzi z chorobami psychicznymi – co to ma w ogóle być? Żart!? Sam stanowisz zagrożenie dla społeczeństwem, bo nawet najgorsze upośledzenie nigdy nie dorówna głupocie.