W dodatku ex ante wiemy, że jeżeli powstrzymać pewien typ transakcji, jest szansa, że powstrzymaliśmy siłę korekcyjną na rynku. Nie pozwoliliśmy bowiem przedsiębiorcom wykorzystać całości ich rozproszonej wiedzy o rynku.

Czyli powstrzymywanie transakcji potencjalnie obniżających cenę akcji może wpłynąć na cenę wyższą, niż w przypadku utylizacji większej ilości wiedzy. Przypuszczamy więc ex ante, że cena akcji może być przewartościowana. Oczywiście mogło się zdarzyć, że zakazane transakcje i tak by nie zaszły. Jednak w takim wypadku mała jest szansa, że zakaz w ogóle by powstał.

„However, the lender, who may hold its shares in a margin account with a prime broker and is unlikely to be aware that these particular shares are being lent out for shorting…” – to wycięte z fragmentu a propos diwidendy.
Co kłóci się z „At any time, the lender may call for the return of his shares i.e. because he wants to sell them.”
I to prowadzi mnie do może nieco pochopnego wniosku o mieszającej się roli brokera i lendera w tej finansowej konstrukcji. I każe zwrócić uwagę na stosowane przez brokerów działania.

Do czego zmierzam…ano do tego, że strona podażowa shortów prawdopodobnie korzysta z naginania praw własności w podobny sposób jak to się dzieje z pieniędzmi na kontach bankowych.
Mam nadzieje, że się mylę. Prosiłbym osobę zorientowaną o wyjaśnienie tej kwestii.

Rynek na krótką sprzedaż, jeżeli tylko nie jest zakazany, może pojawić się wszędzie. Jeżeli spekulanci będą przewidywać, że inni gracze przewidująca zwyżki niesłusznie, to będą bawić się z nimi w short-selling.

Jeżeli grupa spekulantów zyskałaby jakąś wiedzę na temat rynku ziemniaków, która przekładałaby się na przewidywania spadków, to krótka sprzedaż umożliwiłaby przybliżenie ceny ziemniaków (kontraktów na ziemniaki?) do ceny lepiej odzwierciedlającej np. nową wiedzę o zbliżającej się „klęsce urodzaju”.

Tym samym pojawia się nam trochę odpowiedź co oznacza, że cena jest bardziej „prawdziwa”. Cena jest bardziej „prawdziwa” jeżeli odzwierciedla więcej wiedzy/przewidywań o przyszłym stanie rynku. Zakaz dokonywania jakichś transakcji zmniejsza „ilość” wiedzy na rynku.

Być może to tylko część odpowiedzi, ale wydaje mi się, że taki Hayekowski argument o wiedzy wystarczy żeby wyjaśnić tezę Bitnera.

http://www.zerohedge.com/article/presenting-empirical-evidence-existence-greater-fools

Pełna praca Xionga i Yu:

http://www.zerohedge.com/sites/default/files/Chinese%20Warrant%20bubble.pdf

@Mergiel: Politycy interes mają… polityczny. Kiedy grupa mniejszych inwestorów traci pieniądze, trzeba znaleźć kozła ofiarnego. Tak było za starych (nie)dobrych czasów PRLu, kiedy spekulanci byli obwiniani za niedobory, teraz są obwiniani za spadki na giełdzie. Duży inwestor ma tylko jeden głos w wyborach, wielu małych to już grupa, o którą warto powalczyć. A żeby lepiej rozumieć dlaczego straty na giełdzie nie są niczym złym dla gospodarki, polecam tekst Machlupa: http://mises.pl/2434

ad. Definicja: Spekulant to ktoś, kto nie jest zainteresowany inwestycją w realną gospodarkę, czyli współwłasnością firmy, zarządzaniem nią przez zgromadzenie akcjonariuszy, pobieraniem dywidendy etc., tylko zamierza wzbogacić się spekulując o przyszłym kursie akcji – czyli próbując przewidzieć jego wahania.

ad. racjonalność. Na giełdzie rozumie się ją tak samo, jak wszędzie indziej: podejmowanie decyzji na podstawie zebranych informacji, z uwzględnieniem przewidywanego kosztu uzyskiwania tych informacji. Więc czy drobny ciułacz może grać racjonalnie? Może. Czy musi? Nie musi. Zależy ile czasu i środków jest skłonny poświęcić na zgłębianie tematu.

Tak na prawdę trudno jest ocenić czy ktoś jest spekulantem czy nie. Tak czy inaczej Ci, którzy są spekulantami pełnią ważne funkcje – dostarczają płynności (często to dzięki nim „nie-spekulant” może z łatwością dokonywać transakcji), a także – o czym wspomina Maciej Bitner – stabilizują rynek.

Można by wręcz pokusić się o stwierdzenie, że wszyscy jesteśmy spekulantami. Kto z nas nie przewidywał kiedyś, że cena czegoś spadnie w przyszłości, i wstrzymywał się w związku z tym z zakupem? Rzadko kiedy ktoś, kto cokolwiek sprzedawał nie miał spekulacyjnych myśli: rynek budowlany w dołku, może warto się wstrzymać ze sprzedażą mieszkania?

to chyba Kisiel, nie?

Wniosek z tekstu: „Walka ze spekulantami zwiększa ryzyko powstawania baniek spekulacyjnych.”

W ramkę i na drzwi KNFu.