Polityka współczesna

Wybrana kategoria
Polityka współczesna
Pokaż kategorie
Jasay_Kolejna-porażka-Rosji.jpg

Teksty

Jasay: Kolejna porażka Rosji

Przesadnie ambitna polityka zagraniczna zawsze wysysała z rosyjskiego społeczeństwa zbyt wiele sił i energii.

Earle_Prawdziwe-znaczenie-francuskiej-rewolty-antypodatkowej.jpg

Polityka współczesna

Earle: Prawdziwe znaczenie francuskiej rewolty antypodatkowej

Setki tysięcy francuskich obywateli, którzy płacą jedne z najwyższych podatków spośród obywateli wszystkich krajów OECD, postanowiło wyjść na ulice w akcie „obywatelskiej rewolucji”.

Christoff-Kurapovna_Rosja-Chiny-i-geopolityka-Jedwabnego-Szlaku_male.jpg

Polityka współczesna

Christoff-Kurapovna: Rosja, Chiny i geopolityka Jedwabnego Szlaku

Najważniejszy aspekt geopolityki Rosji oraz Zachodu kręci się wokół stosunkowo niejasnego elementu geopolityki rosyjskiej i chińskiej. Najważniejsze media amerykańskie poświęciły minimum uwagi i raczej incydentalnie relacjonowały rozpoczętą przez Pekin w 2013 roku budowę strategicznej sieci transportowej zwanej „Nowym Jedwabnym Szlakiem” lub „Inicjatywą Pasa Drogowego”, której wartość szacowana jest na 900 miliardów dolarów.

Howden-Parodi_Bez-włoskiego-rządu-nie-byłoby-włoskiej-mafii.png

Polityka współczesna

Howden, Parodi: Bez włoskiego rządu nie byłoby włoskiej mafii

Poza dobrymi winami, ciepłymi plażami i pięknymi kobietami, Włochy znane są również z czegoś znacznie mniej przyjemnego — włoskiej mafii. To fascynujące, w jaki sposób tej potężnej „maszynie” udało się tak mocno zakorzenić w społeczeństwie i, przede wszystkim, zająć pozycję przy włoskim rządzie. Z jednej strony łatwo zauważyć, że mafia i skorumpowany ustrój gospodarczy, który zezwala na jej istnienie, są niewłaściwe i niekorzystne dla kraju. Z drugiej strony w niektórych przypadkach obecność mafii może wspomagać rozwój gospodarczy, co można zaobserwować szczególnie wyraźnie w samych Włoszech.

Wiegold_Do-kogo-należy-biegun-północny_male.jpg

Polityka współczesna

Wiegold: Do kogo należy biegun północny?

Walkę o biegun północny toczą rządy niemal wszystkich państw leżących na kole podbiegunowym, głownie z powodu bogactwa surowców naturalnych na tym obszarze. Szacuje się, że na dnie Oceanu Arktycznego znajduje się 22% niewykorzystanej ropy i gazu ziemnego, jakie pozostały na naszej planecie — stanowi on największe ich skupisko do tej pory nietknięte przez człowieka.

Hiszpania_flaga.jpg

Polityka współczesna

Rallo: Podemos - zła diagnoza, złe rozwiązania

Projekt nowego programu gospodarczego partii Podemos bazuje na diagnozie, która mimo iż obszerna, wcale nie jest słuszna. Chodzi o to, że obniżka płac, której byliśmy świadkami przez ostatnie dekady, zmusiła pracujących do spłaty długów w celu stabilizacji swojego poziomu konsumpcji i dobrobytu; owo zadłużenie przyczyniło się do utworzenia się bańki na rynku nieruchomości, która pociągnęła Hiszpanię na produkcyjne i zadłużeniowe dno.

McMaken_Lee-Kuan-Yew-zmarł_male.jpg

Polityka współczesna

McMaken: Lee Kuan Yew, twórca potęgi gospodarczej Singapuru, zmarł w wieku 91 lat

Do stworzenia modelu Singapuru zmusiły Yew okoliczności. Singapur nie posiadał zasobów naturalnych ani obszarów rolnych do wykorzystania. Zwrócił się więc w stronę globalnego handlu. Model polityczny — przewidujący surowe egzekwowanie kar i kontrolę wolności słowa — wraz z tym, co Amerykanie określiliby jako drobne wykroczenia w rodzaju malowania graffiti — łączy autorytaryzm z leseferystyczną polityką gospodarczą. W efekcie powstało państwo-miasto, którego PKB per capita wzrosło z 500 USD w 1965 r. do obecnych 55 tys. USD.

Wiegold_Socjalizm-a-inne-zbrodnie-w-Wenezueli_male.jpg

Polityka współczesna

Wiegold: Socjalizm a inne zbrodnie w Wenezueli

Wenezuela zajmuje drugie miejsce na świecie, tuż za Hondurasem, pod względem liczby morderstw na jednego mieszkańca. W sondażu Instytutu Gallupa z 2013 r. Wenezuela została oceniona jako najbardziej niebezpieczne państwo na świecie. Opinie te podziela wielu obywateli tego państwa. Sondaż Gallupa z 2014 r. pokazał, że jedynie 19% Wenezuelczyków czuje się bezpiecznie, wychodząc samemu po zmroku.

Llamas_Hiszpania-powinna-naśladować-Gibraltar_male.jpg

Międzynarodowe przepływy finansowe

Llamas: Hiszpania powinna naśladować Gibraltar

Gibraltar stał się ucieleśnieniem prawdziwej wakacyjnej tradycji. Nadszedł sierpień, a wraz z nim nagłówki pierwszych stron wszystkich najważniejszych gazet w Hiszpanii skoncentrowały się na państwie leżącym na Skale. W 2013 roku medialny szum dotyczył budzącej duże kontrowersje sprawy zrzucania przez gibraltarski rząd bloków cementu do wód Zatoki Algericas, lecz w 2014 r. uwaga skupia się na niezwykłym odkryciu Europejskiego Urzędu Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

Crespo_Katalonia-rośnie-radykalność-maleje-wolność_male.jpg

Polityka współczesna

Crespo: Katalonia - wzrasta radykalność, maleje wolność

Łatwo można przewidzieć, że w miarę zbliżania się Diady, narodowego święta Katalończyków (11 września) lub daty rzekomego głosowania w sprawie oddzielenia się Katalonii od Hiszpanii (9 listopada) ataki na osoby niepopierające tendencji separatystycznych będą się nasilać. Również, co jest bardziej poważne (lub surrealistyczne czy sprzeczne), ci, którzy popierają owe tendencje, prawdopodobnie będą stawiać się w pozycji ofiar, głośno wygłaszając zdania typu: „Hiszpania nas nie rozumie”.

McMaken_Ekonomika-szkockiej-secesji_male.jpg

Polityka współczesna

McMaken: Ekonomika szkockiej secesji

"Dawno temu państwa polegały na armiach okupacyjnych, by utrzymać kontrolę nad danymi terytoriami. Współcześnie wiele państw doszło do wniosku, że mogą kupić państwowy monopol w danym regionie, a także że mogą kupić lojalność obywateli po prostu wręczając ludności drobne upominki. Podatnicy w bogatszych regionach mogą mieć problem z finansowaniem tej operacji, jednakże dodatkowe obszary z wyborcami nastawionymi na zasiłki i opiekę socjalną dostarczają niezłego wsparcia rządowi centralnemu".

Paul_Pozegnalne-przemowienie_maly.jpg

Polityka współczesna

Paul: Mowa pożegnalna

Uważałem, że kurs, jaki Stany Zjednoczone obrały w drugiej połowie XX wieku, doprowadzi nas do poważnego kryzysu finansowego i wciągnie nas w politykę zagraniczną, która nas przerośnie i podkopie bezpieczeństwo narodowe. Aby osiągnąć cele, do których dążyłem, rząd musiałby ograniczyć swe rozmiary i skalę działań, ograniczyć wydatki, zmienić system monetarny i porzucić kosztowną rolę żandarma świata i rozszerzania amerykańskiego imperium. Choć zadanie wydawało się przytłaczające i niemożliwe do rozwiązania, to z mojej perspektywy pójście śladem ograniczeń narzuconych rządowi federalnemu przez Konstytucję wydawało się dobrym punktem wyjścia.

Audio

Zapałowicz: Wenezuela Hugo Cháveza

Ciekawie o socjalizmie wypowiadał się znakomity myśliciel, Stefan Kisielewski. Jego zdaniem gdyby wpuścić socjalistów na Saharę, wkrótce zabrakłoby tam piasku. Jak się okazuje, ta żartobliwa wypowiedź wcale nie jest nonsensowna w przypadku Wenezueli – nie tylko od początku rządów Cháveza spadło wydobycie ropy naftowej, ale w dodatku Wenezuela importuje obecnie ze Stanów Zjednoczonych ok. 30% zużywanych na swoim terenie paliw (ponad 200 tys. baryłek ze zużycia na poziomie 740 tys.). Wynika to z ogromnego zacofania infrastrukturalnego po dziesiątkach lat braku inwestycji w rafinerie. Widać było to zwłaszcza po awarii w rafinerii w Amuay, gdy w niektórych regionach kraju, a także na wyspie Curaçao, zabrakło benzyny.

Audio

Chrupczalski: Exposé i duch Keynesa

Nie może być żadnych wątpliwości, że to właśnie oszczędności, wynikające z powstrzymania się od konsumpcji, napędzają za pośrednictwem rynków finansowych inwestycje, a te dzięki „pracy w gospodarce” powodują wzrost dobrobytu. Dlaczego więc politycy, niczym doktor Frankenstein, próbują wskrzeszać od dawna martwe ekonomiczne fantasmagorie? Keynesowskie zabobony służą politycznym interesom i otrzymują milczące społeczne przyzwolenie.

Tłumaczenia

Tucker: To mają być buntownicy?

„Oburzeni” opowiadają się za zwiększeniem wydatków, większą inflacją, większa liczbą regulacji i większym protekcjonizmem. Ich zachowanie najlepiej opisał Anthony Gregory: „Członkowie klasy rządzącej nie muszą się obawiać protestujących, którzy w gruncie rzeczy wzmacniają elity rządzące”.

Audio

Kubisz: Kryzys i grupy sytuowane

Zdaniem profesora Bugaja, budżet, nawet w rękach neoliberałów, może służyć całemu społeczeństwu, a kieszeń podatnika, nawet najuczciwszego, nie może. Skoro nawet nieduża ilość pieniądza uczciwie zarobionego czyni z człowieka istotę gorszą od neoliberalnych niewrażliwców na urzędach, to wszystkie pomysły socjalistów nabierają spójnego, choć prawdopodobnie nieuświadomionego sensu. W trosce o cnotę „gorzej sytuowanych” za wszelką cenę zapobiegają temu, by ci się nie wzbogacili…

Audio

Bitner: Pseudoliberalne reformy nad Balatonem

Na Węgrzech stawkę podatku dochodowego od osób fizycznych obniżono do 16% (dotychczas obowiązywały dwie: 17% i 32%). Podatek liniowy będzie obowiązywał także dla przedsiębiorstw, i to na rekordowo niskim poziomie 10%. Drobne przedsiębiorstwa będą mogły się cieszyć najniższą w Europie stawką już w tym roku, większe firmy muszą poczekać do 2013 roku. Czy można coś zarzucić takiemu rządowi? Niestety, można i to bardzo wiele.

Komentarze

Pogorzelski: Liberałowie i technokraci

Technokraci wystarczyli, żeby przemienić poprzedni niewydolny ustrój w gospodarkę mniej więcej rynkową. Ich rola dobiegła jednak końca.

Tłumaczenia

Rockwell: Precz z bogatymi, po raz kolejny?

W okresie  boomu bogacze wydawali $145 dziennie. Obecnie jest to jedynie $119. A więc wszystko jasne: mamy kolejnego kozła ofiarnego! Wszyscy ci chciwi, majętni ludzie nie wypełniają swoich obowiązków.

Tłumaczenia

Finegold Catalan: Afganistan - naród zrujnowany

Historia uczy nas, że silne władze centralne w krajach biednych to opresyjne dyktatury, czego przykładem był choćby Irak przed inwazją wojsk amerykańskich. Żaden „silny, scentralizowany rząd” nie zapewnił stabilności na długo. Rozwój następował dopiero wówczas, kiedy władcy rezygnowali z polityki wysokich podatków i zastąpili systemy interwencjonistyczne systemami wolnorynkowymi. To właśnie wolność, a nie rozrośnięta biurokracja, jest katalizatorem bogactwa. I tego potrzebuje obecnie Afganistan.


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz samodzielnie określić warunki przechowywania lub dostępu plików cookie w Twojej przeglądarce.